üzerimizde hafif bir gökyüzü;
yıldızlara perde…
bir geçişin iki ayrı yansımasında,
aydınlıktan, karanlıktan yüzü…
üzerimizde hafif bir esinti;
rüzgar unutkanlığında,
belki geride kalan parçalarında.
bir yağmur savrulurken,
üşümek kadar doğal...
Ellerin başkasına değdiğinden beri,
Başkası için aldığın o ilk nefesten beri,
Başkasına gülümsediğin,
Seneleri umarsızca yakıp yıkıp gittiğinden,
Başkasına sarıldığından beri,
Bıraktım tüm edebiyatı..
Şimdi sana nasıl hitap...
gece ki, uyandığı uykusuyla kapımda,
beden uyusa ne çare?
görmeye yetenekli gözler,
Işığın karşısında yitirir lütfunu
açık dursalar ne çare?
duydukların ile şekil bulan sözler
yer etse dillere
sen...